13-5-2025 Via Campaniensis, Rocroi - Aubigny-les-Pothees, 23 km (865 km, 39 dg)

Gisteravond lekker gegeten bij Cécile en Sebastien. We kregen allebei een eigen kamer en ik heb zalig geslapen. Gisteravond en vannacht heeft het flink geregend met onweer, maar vandaag belooft het weer een zonnige dag te worden. Sebastien had gevraagd wat we voor het ontbijt wilden en ik vroeg voorzichtig om een eitje. Cécile schotelde me vanmorgen twee voortreffelijk gebakken eitjes voor, koken vond ze te ingewikkeld.

Om 9 uur zwaait Cécile ons uit.

Met een paar stappen staan we weer op het centrale plein van Rocroi waar een markt gaande is. Natuurlijk ook in de markthal.

We kopen 2 bananen en krijgen elk een zalig zoet stuk meloen. Na een bezoek aan de bakker lopen we Rocroi uit. Er staan schapen in de vesting gracht.

De route gaat vandaag vooral over rustige landbouw weggetjes.

Onze koffiepauze is in Sevigny-la-Foret.

De kerk van dit plaatsje is natuurlijk dicht, maar er staan mooie oude graven omheen.

We blijven de rustige weggetjes volgen en dalen af naar een riviertje 

Daarna stijgen we weer, ditmaal door een bos.

Nadat we de D43 zijn over gestoken volgen we een weggetje naar Chilly.

In Chilly vinden we een picknickbank onder een wilg. Mooie plek voor de lunch. Ter afwisseling van de smeerkaas, banaan op brood.

Een Nederlandse pelgrim op weg naar Rome komt bij ons zitten. Ze vertelt dat ze vanaf Reims afbuigt naar Rome.De route wordt steeds mooier. We heuvelen verder tussen weilanden door en genieten van het uitzicht.

 

Zo bereiken we L'Echelle met zijn 17e-eeuwse kerk

 

en 15e-eeuwse kasteel.

Na dit plaatsje krijgen we eindelijk onverharde weggetjes. Eerst een terugblik:

We bereiken de spoorlijn Charleville - Lille en mogen deze een tijd volgen. Het pad wordt net gemaaid.

Anders dan de spoorlijn gaat dit pad wel voortdurend omhoog en omlaag.

Zo bereiken we Aubigny-les-Pothees en na even zoeken ook de pelgrims herberg.

De deur van de herberg staat open en er zijn twee mannen aan het werk. Ze zeggen dat de herberg gesloten is. Als ze mijn verschrikte gezicht zien en ik zeg "mais j'ai reservé", zeggen ze snel dat ze een grapje maken. We gaan naar de keuken van de herberg en ik bel de twee nummers die ik heb opgekregen om te bellen bij aankomst. Bij beide krijg ik een antwoord apparaat. Eén van de mannen legt me uit dat ik morgen de sleutel in het sleutelkluisje moet doen en wat de code is.

De herberg wordt prachtig opgeknapt en ziet er voor 4 personen behoorlijk luxe uit. Alleen de douche is nog niet geïnstalleerd. In het dorp is verder niets te krijgen, dus wordt het weer cup-a-soep en een noodmaaltijd met koffie/thee/water.

Morgen naar een Nederlands gezin in Lalobbe.