18-6-2025 Via Vezelay-Puy, La-Chapelle-en-Lafaye - Valprivas, 28 km (1680 km, 75 dg)

Het was een lange dag en dit wordt een lang verhaal. 

We hebben de fijne gite van La-Chapelle-en-Lafaye net bezemschoon gemaakt als de schoonmaakster zich meldt. We vertrekken in een stralend zonnetje en mogen al snel beginnen met klimmen naar het hooggelegen middeleeuwse plaatsje Montarcher.

We klimmen naar een uitzichtpunt en bezoeken de kerk.

Het uitzicht is grandioos.

Ook tijdens de afdaling genieten we volop van het uitzicht.

Soms is het even zoeken naar het pad.

Maar we hebben ook regelmatig fijne landbouw weggetjes.

Terugblik op Montarcher.

We mogen een beekje over.

En moeten wachten voor een kudde koeien. De boerin vertelt ze een wandelingetje maken want dat is goed voor hun humeur.

We klimmen verder.

Tijdens de koffiepauze kijken we of we de Merlin app weer vol kunnen krijgen (er passen 7 vogels op mijn telefoonscherm).

We vervolgen de route naar Estivareilles. We letten daarbij niet alleen op de rood-witte markering maar ook op de blauwe schelpen (zie foto hieronder). Daarbij wijken we soms af van mijn gps route en dus van de pelgrimsgids die we hebben. Daarmee wordt de route langer maar komen we ook op bijzondere plaatsen die we anders gemist hadden.

Estivareilles:

We bezoeken de bakker en het station:

Verder langs kleine weilanden

Naar het mooie plaatsje Apinac.

Als we Apinac verlaten zien we al snel onze volgende bestemming, Leignecq, voor ons opdoemen (we stijgen en dalen heel wat af vandaag)

De kerk en donjon van Leignecq

De kerk is dicht, maar het uitzicht is weer fantastisch.

Even verderop staat een weg kapelletje waar we wel in kunnen kijken.

We lopen verder richting Cubelle

In Cubelle raken we het spoor even bijster, maar een inwoner helpt ons opweg. We volgen nu grotendeels de gps route (waarschijnlijk is de echte route aangepast). Het gaat behoorlijk steil naar beneden naar de Bezan.

En daarna ook weer flink omhoog.

Maar dat geeft dan ook weer uitzichten als beloning.

Na le Besset komen we bij een uitzichtpunt met een panoramisch uitzicht over de Loire vallei. Helaas komt dat op de foto's niet goed over.

Via het kasteel lopen we Valprivas binnen.

We lopen eerst naar de bar waar we de sleutel van onze gite moeten halen. Volgens internet zou die bar elke dag open zijn. Nu niet dus. We lopen naar de gite. Deze is dicht en geen briefje over wat te doen. Omdat het pas 17 uur is en ik telefonisch 18 uur had afgesproken wachten we in de schaduw tot het 18 uur is. Dan lopen we terug naar de bar. Nog steeds dicht. Ik probeer de beheerder te bellen. Op beide nummers geen gehoor. De overbuurvrouw komt aan fietsen en ik spreek haar aan. Ze belooft voor ons te bellen. Ze vertelt dat de bar eigenaar die ochtend op zijn motorfiets is weggegaan en dan meestal niet voor 20 uur terug komt. Ze nodigt ons uit en we krijgen een biertje van haar terwijl zij het halve dorp afbelt in de hoop erachter te komen hoe we in de gite kunnen. Dan komt engel Monique erbij. Zij loopt nog eens naar de gite, belt en belt, en vindt de sleutel onder een bloempot bij de bar. Zij loopt met ons naar de gite en vraagt wat we eten. Ik vertel haar dat we dachten in de bar annex restaurant te kunnen eten omdat we dachten dat deze open zou zijn. Geen nood, ze zal terugkomen met eten voor ons. En ja hoor even later krijgen we een tas met deze inhoud:

Betalen mag ik niet. Als Monique weer weg is met achterlaten van haar telefoonnummer voor in geval van nood, maken we er een feestmaal van.

Het was echt een dag met een gouden randje!