3-4-2026 ik loop de camino en ik neem mee ...

Na de Paasdagen ga ik richting Le Puy en Velay om vlak voor Pinksteren vanuit Hendaye weer terug naar huis te reizen. Over de fysieke voorbereiding schreef ik al. Nu de praktische en mentale voorbereiding.

De treinkaartjes zijn gekocht. Nu de rugzak nog inpakken. Het is niet mijn eerste lange wandeltocht, dus ik heb een goede, zo minimaal mogelijke, paklijst. Alles wat je thuis laat is immers meegenomen. Maar dit jaar is het een beetje anders ...

Op de website van het Vlaamse Compostela Genootschap staat over de via Podiensis:  Eén zaak mag men niet uit het oog verliezen. Op de hoogvlakte van Aubrac kan er lang sneeuw liggen. Vóór de maand mei is het niet aan te raden hier op stap te gaan.

Okay, ik begin dus ruim voor mei te lopen en de voorspelde temperaturen voor Aubrac liegen er niet om. Maar ik heb geen keus, ik wil voor de 90e verjaardag van mijn moeder terug zijn. Dus gaat er meer kleding mee, en zeker ook een thermo legging, muts en handschoenen. En mijn wandelstokken voor op glibberige hellingen en afdalingen.

Het ligt allemaal al klaar:

En dan is er nog de mentale voorbereiding. Ik ben eigenlijk geen alleen loper. Ik ben van nature niet zo'n moedig mens. Bovendien vind ik het heel fijn om af en toe tegen iemand te kunnen verzuchten "wat is het mooi hier". Of te sparren over routes, afstanden en overnachtingen. Toch heb ik besloten om dit keer alleen te gaan. Dat is best een beetje spannend. Als mentale voorbereiding heb ik een soort talisman voor mezelf geborduurd:

Nu ben ik er ook mentaal klaar voor en hoop ik op veel fijne ontmoetingen.