30-9-2024 Via Monastica: Vessem - Postel, 25 km; (533 km, 22 dagen)

Vandaag beginnen we aan de Via Monastica. Er wordt veel regen voorspeld, vooral smiddags. Daarom proberen we bijtijds afscheid te nemen in de pelgrimshoeve van Vessem.

Via een steggeltje, we zullen er meerdere passeren vandaag, komen we bij de Kleine Beerze.

We zien het sterk meanderende riviertje nauwelijks, maar ploeteren ons door het natte en modderige rietland. Het is er prachtig.

Af en toe zien we de kleine Beerze.

De richting bordjes zijn soms ook moeilijk te zien (zoek het blauwe bordje).

We volgen alsmaar het riviertje en kruisen hem af en toe.

Daarna lopen de Beerze en het pad langs grote landbouw percelen. Niet iedere boer maait het wandelpad. Het is zwaar en hard werken voor ons.

Zo kan het ook:

Een ploegende boer springt van zijn traktor om een praatje met ons te maken. Even later vinden we een prima pauze bankje met dit uitzicht:

Ondertussen is het begonnen af en toe te spetteren. Nog niet hinderlijk maar de regenkleding gaat wel aan.

Zo bereiken we, alsmaar de kleine Beerze volgend, de rand van Eersel (Duizel), waar we de A67 onder door gaan. Dan volgen een aantal km's rustige asfalt weggetjes.

Dat loopt lekker door, maar we zijn wel blij als we weer onverhard het bos in gaan. Even later komen we op de Cartier heide. Het is er prachtig.

Het mooiste pad volgens Krijna:

Een iets verhoogd zandpad met links en rechts veel water en met heel veel paddenstoelen.

Inmiddels is het steeds harder gaan regenen en moet de telefoon op een droger plekje. Dus heel lang geen foto's terwijl we door een prachtig afwisselend bos lopen.

Uiteindelijk komen we bij de Belgische grens waar nog een stuk "dodendraad" aanwezig is.

Hieronder een vluchtelingen gat.

We passeren de grens en stappen verder in België.

Nu wordt het even doorbijten op twee lange rechte stukken weg (samen 4 km).

Eenmaal in Postel hebben we de voordeur van de abdij snel gevonden. We bellen aan en worden door een pater naar het gasten deel gebracht waar de gastenpater ons even later verwelkomt. We krijgen prima kamers en de douches zijn zalig.

Het uitzicht vanuit mijn kamer:

Straks naar een gebedsdienst en dan de avond broodmaaltijd met gastenpater Benny.

Overpeinzing van de dag: Wat is belangrijker: de weg of het doel? 

Antwoord: zeker bij de Camino, maar eigenlijk bij veel dingen in het leven is de weg het belangrijkste. Natuurlijk zijn er belangrijke doelen waarbij de weg soms ploeteren is, maar als dan het doel bereikt is blijkt al terugblikkend de weg heel belangrijk te zijn geweest.

Leuk dat je me volgt via deze blog! Als je wilt bijdragen aan mijn actie voor genetische zorg in Suriname, kijk dan even bij mijn profiel voor meer informatie. Doneren doe je hier: Genetica in Suriname