5-6-2024 Jacobspad Amsvorde: Oldebroek-Nunspeet, 23 km (256 km, 10 dg)
5 juni 2024 - Nunspeet, Nederland
Als ik wakker word in het tuinhuisje dan zijn mijn gastheer en gastvrouw al naar hun werk. Maar er staat een prima ontbijt klaar in de tuinkamer. En de jongedame die komt poetsen vraagt netjes op verzoek van de gastheer of alles naar wens is geweest. De zorgzaamheid van deze mensen is werkelijk hartverwarmend.
Ik heb vandaag een rustige dag. De afstand is niet ver want ik wil de tijd nemen om Elburg te bekijken. Helaas wordt het fysiek toch nog een uitdaging. Ik zal er niet over uitweiden maar de combinatie buikloop en wandelen is niet fijn. Een dagje lopen op alleen een banaan en regelmatig een theepauze.
Over een kerkepad verlaat ik Oldebroek, richting Eekt.
Het is nog bewolkt en er staat een koude wind. Maar gelukkig is het droog, want afgelopen nacht heeft het behoorlijk geregend. Af en toe kom ik langs mooie boerderijtjes.
De route gaat door weilanden richting Elburg
en daarna verder langs het Veluwemeer. Geen bos dus vandaag.
Dan doemt de kerk van Elburg op,
de stadsmuren,
de smalle straatjes,
grachtjes,
bruggen,
muurhuizen
stadspoort
en veel oude huizen.
Ik bekijk het allemaal voor ik verder loop langs de haven van Elburg
naar de resten van de Ludgeruskerk van Doornspijk.
Ik loop over de lange Oude Zeeweg
langs het Veluwemeer.
Op een bankje aan de Bulsinkbeek neem ik een lange pauze in de zon.
Langzaam maar zeker verandert het landschap iets.
Aan de rand van Nunspeet zoek ik Frida's theetuin op. Lekker in het zonnetje van thee genieten tot het tijd is om naar mijn overnachting te gaan. Vanavond mag ik mee eten. Dat is altijd fijn.
Al met al toch 23 km gelopen:
En het fijne is: morgen loopt Peter een dagje mee! Het was goed om 9 dagen alleen te lopen, maar het was bij tijd en wijlen wel erg alleen. Het heeft voor mij bevestigd dat ik geen alleenloper ben.
Overweging van de dag:
Deze komt van Suus: hoeveel vissen gaan er in een school?
Het antwoord staat natuurlijk in de laatste zin van het gedicht. Puur filosofisch is de eerste vraag die je jezelf moet stellen is: wanneer is een groepje vissen een school? Daarvoor moet je kijken naar hoe ze zich gedragen: louter individueel of als onderdeel van het grotere geheel?
Leuk dat je me volgt via deze blog! Als je wilt bijdragen aan mijn actie voor genetische zorg in Suriname, kijk dan even bij mijn profiel voor meer informatie. Doneren doe je hier: Genetica in Suriname
























