21-4-2026 Via Podiensis: Decazeville - Saint-Jean-Mirabel, 22 km (2005 km, 89 dg)

Decazeville is een weinig inspirerend plaatsje (oude mijnwerkers plaats), maar de gite was weer fantastisch. Net als Lo Soulenquo, Saint André en la Rose de l'Aubrac is dit een gite van een vereniging. Het zijn altijd gites die gerund worden door mensen die ook zelf pelgrim zijn en die aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen. Daarnaast zijn ze ook nog eens heel schappelijk geprijsd. 

Gisteravond begonnen we het diner met een aperitief en kleine hapjes. Daarna volgde een werkelijk zalige maaltijd en uiteraard uitleg over de route van vandaag. Na een prima nachtrust stond er weer een uitgebreid ontbijt klaar.

Ik ontmoet leuke mensen op de Camino, maar moet ook steeds weer afscheid nemen. Vanmorgen van Lea, met wie ik in Lo Soulenquo de mobile home deelde en van de Nederlandse Mieke, die kortere afstanden loopt dan ik.

Vanmorgen voor vertrek eerst even Zeewolde op de kaart zetten.

Daarna mag ik gelijk fors gaan klimmen naar de kapel van Saint Roche. Terugblik op Decazeville.

Kapel Saint Roche en uitzicht.

Wie klimt mag ook weer dalen, terug de vallei van de Lot in.

Over de brug stap ik Livinhac binnen. De kerk is dicht, maar gelukkig het openbaar toilet niet. Ik drink mijn koffie op een bankje bij de kerk. Daarna klim ik Livinhac weer uit en krijg al snel zicht op de Lot.

Het blijft hierna een beetje op en neer gaan en de uitzichten zijn weer fraai.

De kerk van Montredon heeft een mooi raam.

Ik wandel weer verder door een aardig landschap over relatief veel asfalt en in veel zon, maar soms ook smallere paadjes en schaduw.

Het 12e-eeuwse kapelletje van Sainte Madeleine heeft bijzondere muurschilderingen.

En weer verder:

Naar het meer van Guirande

En dan weer klimmen naar Saint-Jean-Mirabel, Mirabel betekent tenslotte "mooi uitzicht". De gite maison Mirabel bevindt zich achter de kerk.