29-5-2024 Jacobspad Amsvorde:  Vries-Rolde, 20 km (69,5 km, 3dg)

Mijn gastheer is ook oppas-opa en zo ontbijt ik gezellig met de 3-jarige, vrolijk kletsende Jelle. Als ik vertrek concluderen we dat hij net zo groot is als mijn rugzak en dat hij er best in zou passen. Maar ja, hij moet met opa een spelletje gaan doen.

Ik hoef vandaag maar 18 km. Normaal is dat geen punt, gewoon steeds lekker lang pauzeren onderweg en hier en daar een omweggetje om iets te bekijken. Maar de buienradar voorspelt heel veel regen. En wandelen in de regen is niet zo erg, maar rusten in de regen is niks aan. Gelukkig mag ik bij mijn gastvrouw van vanavond zonodig eerder aankloppen.

Als ik vertrek spettert het een beetje. Ik gooi mijn poncho over mezelf en mijn rugzak en loop in een rustig tempo Vries uit richting landgoed Heidenheim.

Net als het heel hard begint te regenen kom ik bij het viaduct van de A28. Er staat een boerenkar onder waar ik op ga zitten. Kan ik gelijk even bedank mailtjes sturen voor de leuke videoboodschappen die ik vrijdag tijdens het symposium kreeg. Daar was ik nog niet aan toe gekomen. Als ik klaar ben is het bijna droog en ik vervolg mijn weg langs het Noord Willemskanaal.

Vlak voor de Oudemolensebrug gaat het gespetter weer over in serieuze regen, maar een beschutte picknick bank biedt uitkomst totdat ook dat is overgewaaid.

Over een snelfietspad kom ik al snel (haha) bij de weg naar Taarlo. Langs het Taarlosche ven stap ik Taarlo binnen.

Ik loop het dorp in maar helaas, geen koffie. Dan maar even een foto van de Brink met oude dobbe.

Het is droog en er is een picknicktafel, dus maak ik mijn eigen koffie.

Tussen Taarlo en Loon loop ik in het stroomgebied van de Drentsche Aa, hier het Taarlosche Diep geheten.

Langs het Hunebed Loon (D15) loop ik verder naar Loon.

In Loon zou een wandelaars rustpunt zijn, maar ik zie alleen de Herberg van Loon. Dan maar koffie met appeltaart, dat is ook geen straf.
Loon is net als Taarlo een mooi Drents dorp met Brink en mooie oude boerderijen.

Na Loon kruis ik de Drentsche Aa, die hier  Looner Diep heet.

Ik loop over en langs de Ballooer Esch.

Op de es ligt Hunebed D16 met een bankje onder een mooie grote boom. Prima plek voor de lunchpauze.

Als ik natuurgebied Kampsheide in loop begint de zon te schijnen.

Deze plek heeft een bijzondere uitstraling met zijn vele grafheuvels

en Celtic fields.

Het heeft haast iets magisch, dat vond ik al toen ik hier in 2011 voor het eerst liep. Ik maak veel foto's en geniet van de mooie oude bomen en de zon.

Na Kampsheide kom ik op het talud van de oude spoorbaan Assen-Stadskanaal (1905-1967).

Dat loopt lekker, nog steeds in de zon maar wel met dreigende lucht.

Zo bereik ik Rolde waar de Jacobus kerk (15e-eeuw) opdoemt.

In de kerk een flink afgesleten stempel waar geen mooie afdruk mee te maken is.

Daarna nog even op bezoek bij hunebedden D17 en D18. 

Ik blijf lekker op een bankje zitten totdat de droge periode echt voorbij is en in de regen wandel ik dan naar het vrienden op de fiets adres.

Al met al heb ik aardig tussen de buien door weten te lopen.

Overweging van de dag:
Wat was je mooiste of meest bijzondere ontmoeting tijdens een van je wandeltochten? - Anne

Over deze vraag hoef ik niet lang na te denken. Alhoewel ik uren kan vertellen over bijzondere ontmoetingen en gebeurtenissen, is er een ontmoeting die er uit springt.

Op 16 september 2019 loop ik langs de Camino del Norte van La Isla naar de kleine albergue in La Carda vlak voor Villaviciosa. Ik ben vroeg en ga
lekker in de tuin zitten. Een tijdje later arriveren drie jongens. Een komt uit Duitsland en ik begroet hem in het Duits. Een ander uit Bulgarije,  ik verontschuldig me dat ik die taal niet spreek. De derde komt uit Polen en ik spreek geen Pools, maar ken wel een Pools liedje. Ik begin te zingen "sto lat, sto lat, ..." 
Hij reageert verward en ik vraag of ik het zo slecht doe maar hij zegt dat ik het heel goed doe en dat ik hem verrast heb.

De avond en het ontbijt de volgende ochtend zijn heel gezellig. Ik vraag de Poolse jongen of hij goed geslapen heeft. Hij bevestigt dat en verontschuldigt zich voor de telefoontjes die hij de vorige avond kreeg. Hij legt uit "It was my birthday", doet zijn rugzak om en vertrekt. 

Het duurt even tot het tot me doordringt, maar gelukkig heb ik zijn telefoonnummer en app hem "So, I sang a birthday song for you on your birthday!" Waarop hij antwoordde "Yes and it really struck me, because how could you know? I told nobody. You really made my day!"

De Camino geeft ...

Leuk dat je me volgt via deze blog!
Als je wilt bijdragen aan mijn actie voor genetische zorg in Suriname, kijk dan even bij mijn profiel voor meer informatie. Doneren doe je hier:  Genetica in Suriname