31-5-2024 Jacobspad Amsvorde: Westerbork-Ruinen, 33 km (129 km, 5 dg)

Conclusies van deze dag:

- Prachtige route, maar 5 km rechtdoor maakt zelfs de mooiste heide saai.
- Na 26 km smaakt een ijsje extra lekker.
- 33 km in nog geen 8 uur is best knap, maar daar denken mijn voeten en benen anders over. Niet te vaak doen dus.
- Het is helemaal droog gebleven!

Mijn gastvrouw in Westerbork doet vrienden op de fiets echt voor de gezelligheid. Super gezellig ontbijt met een goed gesprek. Veel dank daarvoor! Ik ging met goede zin op pad.
De route gaat Westerbork uit over de oude Beilerweg, een rustige asfaltweg die onder de N381 door gaat en langs het Scharreveld met de Boekweitplas loopt.

Verder veel akkers.

Het stapt lekker door, want pas bij het Holtherzand (met ven) verlaat ik de oude Beilerweg.

Al snel daarna mag ik een lang en breed zandpad op richting Makkum. Gelukkig is het zand nog nat, het zal hier in de zomer behoorlijk mul zijn.

Na Makkum kom ik bij een oud sluisje in het Linthorst-Homan kanaal. 

Volgens mijn gps zou er een picknicktafel zijn, maar die zie ik niet. Maar een stenen trapje zit ook prima.
Terwijl ik koffie drink check ik nog even de route. Mijn boekje (2023) geeft een andere route dan de gps track van de Santiago vereniging. Tja die oude route liep ik al in 2011 en de nieuwe route gaat veel meer door bos en hei. Dan maar even op de kaart verder lopen.
Via het gehucht Ter Horst kom ik in het mooie Terhorsterzand met de Makkumerplas.

Na het kruisen van de A28 kom ik in boswachterij Dwingeloo. Een mooi bos waar ik voor het grootste deel over een uitgestorven fietspad loop. Dat loopt lekker want de onverharde paden zijn behoorlijk modderig.

En zo bereik ik de boslounge bij Spier, precies met lunchtijd. Daar had ik me echt op verheugd, maar helaas gaan ze ivm een verbouwing pas morgen open. Geen ramp, ik heb van mijn gastvrouw vanmorgen heel lekker brood mee gekregen.
Na de lunch wandel ik nationaal park Dwingelderveld in. Het is er ongelooflijk stil. Ik maak veel foto's, hierbij een selectie.

Vooral op de onverharde paden kom ik niemand tegen, behalve dan deze twee (klik op de foto om het beter te zien):

Na de schaapskooi stap ik het heel drassige, maar mooie Smitsveen in.

Dan kom ik op de Kraloerheide met het Moordenaarsveen. Ik sla rechtsaf en begin aan een bijna 5 km lange rechte weg, waarbij de Kraloerheide, Dwingeloosche heide en Benderse heide geruisloos in elkaar overgaan. Het is een grote ruige grasvlakte met hier en daar een kudde schapen.

Aanvankelijk een erg nat zandpad. Daarna voegt zich een fietspad naast het zandpad, dat loopt beter.
Vlakbij schaapskooi Ruinen loopt er ineens een kudde schapen op het zandpad. Net als ik me begin af te vragen of dat wel de bedoeling is komt de herder eraan. We maken een praatje.

Even later kom ik langs bezoekerscentrum Dwingelderveld en vind ik dat ik wel een ijsje verdiend heb. Na 26 km knap je daar echt van op.
En dan komt eindelijk een eind aan het rechtdoor lopen en sla ik af naar molen de Zaandplatte.

Nu is het nog maar een klein stukje naar de Mariakerk in Ruinen, dat overigens ook heel mooie boerderijtjes heeft.

Voor een stempel moet ik in hotel Kuik zijn. Daar krijg ik een mooi stempel. Ik verexcuseer me dat ik niets drink. Ik leg uit dat ik nog 3 km moet en bang ben dat als ik nu ga zitten dat niet meer lukt.
Dus stap ik moedig door naar het pelgrims voor pelgrims adres waar ik de beschikking krijg over een heel vakantiehuisje!

Ik kook zelf (lees: warm magnetron maaltijd op in een pan) en zit nu met mijn voeten op de bank deze blog te schrijven.

Ik denk dat ik morgen met de bus terug ga naar Ruinen om de route weer op te pakken.

Overweging van de dag:
Welk eten en/of drinken mis je het meest tijdens de Camino? - Peter

Eigenlijk mis ik niet zoveel. Als je de hele dag buiten bent is alles lekker. Alleen kan ik soms enorme trek hebben in chocola. Dat is niet zo handig mee te nemen met warm weer.
Verder is koffie ergens halverwege de ochtend wel heel belangrijk voor me. Vandaar dat ik smorgens altijd probeer heet water mee te krijgen in mijn kleine thermoskan (300ml). Als ik dan niets tegen kom onderweg dan kan ik altijd zelf oploskoffie maken.
Wat dat betreft is het altijd weer dubbel genieten van de heerlijke koffie thuis, gemaakt met versgemalen bonen.

Leuk dat je me volgt via deze blog!
Als je wilt bijdragen aan mijn actie voor genetische zorg in Suriname, kijk dan even bij mijn profiel voor meer informatie. Doneren doe je hier:  Genetica in Suriname