10-6-2024 Jacobspad Amsvorde: Nijkerk-Leusden, 22  km (324 km, 13 dg)

Het wordt vandaag een regendag. We hebben geen lange etappe, want ik had gepland wat tijd in het oude centrum van Amersfoort door te brengen.

We beginnen onze wandeling met een muur gedicht.

Het duurt even voor we Nijkerk uit zijn. Daarna loopt de route in een rechte lijn naar Amersfoort Vathorst.

We kruisen daarbij een voormalig 16e-eeuws kanaal, de Nieuwe Rijn, waar niet veel meer van te zien is. Het zou een verbinding worden tussen de Zuiderzee en de Rijn, maar is nooit voltooid.

Dan lopen we Vathorst binnen 

en wanen ons even in Venetië.

Terwijl het gestaag door regent komen we  langs 2 gesloten koffie zaken. Onder het viaduct vlakbij bedrijventerrein de Hoef zoek ik op google maps naar koffie. Hoera, op 10 minuten lopen is wat. Wij erheen. We moeten langs een slagboom en er wordt naar onze legitimatie gevraagd. Oef, het is een koffieshop! Geen probleem daar hebben ze ook koffie en we zijn welkom. 

De koffie is prima en het is er een gezellig komen en gaan van mensen. Lekker relaxt achtergrond-muziekje ook.

Verkwikt stappen we weer de regen in, een opklaring en het centrum van Amersfoort tegemoet. Langs de stadsmuur

lopen we naar de Koppel poort.

En verder richting onze lieve vrouwe toren.

Bij de informatie tegenover de toren krijgen we een stempel.

Na de lunch lopen we Amersfoort weer uit. Nu geen eindeloze nieuwbouwwijken en bedrijventerrein. Wel af en toe een leuk huis.

Als snel lopen we landgoed Nimmerdor in.

Na het kruisen van een snelweg zijn we in natuurgebied den Treek 

We zien heel veel wilde orchis. Niet helemaal duidelijk welke, maar waarschijnlijk de gevlekte orchis.

We maken een praatje met een man die uitgebreid foto's aan het maken is. Ondertussen schijnt de zon ! Dat vraagt om een rust op een bankje met uitzicht.

We genieten ervan:

Ondertussen is het wel een modderboel in het bos.

Als we van de route afwijken om naar ons vrienden op de fiets adres te gaan komen we langs de Ooievaarshorst (1771).

Een oude kweekschool 

En kruisen de Heiligenbergerbeek

Net voor een enorme hoosbui komen we op ons adres aan waar we letterlijk met open armen worden ontvangen. We mogen zelfs geheel onverwacht mee eten, zo lief. Dat is het mooie van pelgrimeren, het ontmoeten van zoveel mooie mensen.

Onze route van vandaag:

Overweging van de dag:

Welke etappe van je eerste Camino vond je het leukst? - Peter

Oei, dat is een lastige, er waren zoveel bijzondere ervaringen. Misschien wel een van de eerste dagen met Miriam in Frankrijk waarbij we leerden dat het aanvaarden van gastvrijheid naar twee kanten toe werkt. Zowel gever als ontvanger beleven er plezier aan. Je kunt het teruglezen bij 25-9-2018. Na een koude nacht in een tentje op een camping wilden we heel graag koffie, maar in het eerstvolgende dorp was geen café. We spraken een oude man aan die in zijn tuin werkte. Hij nodigde ons spontaan uit binnen koffie te drinken. We hadden een leuk gesprek met hem en zijn vrouw. Miriam voelde zich wat bezwaard, maar ik realiseerde me dat wij deze mensen ook een bijzonder moment gegeven hadden. Iets om op terug te kijken en met anderen te delen.

Als pelgrim leer je in dankbaarheid aanvaarden, zoals mij vorige week op een pelgrims voor pelgrims adres nog eens duidelijk als opdracht werd mee gegeven.

Leuk dat je me volgt via deze blog!
Als je wilt bijdragen aan mijn actie voor genetische zorg in Suriname, kijk dan even bij mijn profiel voor meer informatie. Doneren doe je hier: Genetica in Suriname