10-6-2025 Via Vezelay-Puy, Bert - Chatelus, 24 km (1509 km, 67 dg)

Ik schreef al dat het vinden van overnachtingen langs deze route veel tijd en moeite kost. Wat zo mogelijk nog lastiger is, is het doen van boodschappen. De meeste dorpen waar we doorheen komen hebben niets. Geen bakker, geen kleine kruidenier en zelfs geen stokbrood automaat. Als we een winkel tegen komen moeten we dus goed uitrekenen hoeveel we nodig hebben tot de volgende winkel op ons pad komt. Gisteren constateerden we, dat we ernstig in brood nood kwamen. Een mailtje naar Chatelus leerde dat daar geen bakker en geen brood automaat was. Dan maar een mailtje naar de camping beheerster die vanmorgen langs zou komen voor de betaling. Zij had geen brood maar wel "biscottes" voor ons. Ik ben nog nooit zo blij geweest met een pak knäckebröd.

Vanochtend onze prima chalet aan kant gemaakt en al bijtijds op pad. Stralend weer en temperatuur oplopend naar 25 graden. Helaas voor de uitzichten wel wat heilig.

De route loopt vanaf Bert door een vallei in het bos geleidelijk omhoog.

Ook vandaag wordt elke beklimming beloond met uitzicht.

We hadden vandaag een erg mooie route met veel onverharde maar goed begaanbare paden, afwisselend door bos, weilanden en tussen heggen.

Voor de lunchpauze vinden we een prachtige plek aan een visvijver.

Nu worden de heuvels geleidelijk hoger met fikse klimmetjes en afdalingen, maar ook stukken over hoogvlaktes die praktisch vlak zijn en waar we volop genieten van het uitzicht.

Vlakbij Droiturier zien we een grote rots. Het blijkt roze graniet te zijn. Mogelijk was dit in de oudheid een offer plaats.

In Droiturier kijken we even in de kerk.

Er zijn mooi gerestaureerde trompe l'oeil schilderingen.

We zien steeds vaker het middelgebergte voor ons opdoemen. Helaas is het te heilig om dit op de foto zichtbaar te krijgen.

We volgen een stukje een alternatieve route die 2,2 km langer is, maar we worden beloond door heel veel kersenbomen langs de weg

En een overstekende hazelworm.

Nog een fijn stuk bos voor we flink gaan afdalen.

De afdaling is in open terrein, dus uitzicht op het middelgebergte:

En in het dal een spoorviaduct:

Door een soort goot klimmen we Chatelus in.

We moeten de bordjes "salle socio-culturelle" volgen, een flink end omhoog aan de rand van het plaatsje. Dit splinternieuwe gebouw herbergt niet alleen de lokale feestzaal (waar pelgrims gratis mogen overnachten als ze een slaapmatje bij zich hebben), maar ook 4 mooie gastenkamers met elk een eigen badkamer. Wij hebben geluk en mogen de familiekamer gebruiken.

Een heerlijke douche na een dagje zweten. sAvonds gaan we eten in het enige restaurant van het dorp waar je alleen terecht kunt als je uiterlijk dezelfde ochtend voor 9 uur hebt gereserveerd.

En dan is het eten wat de pot schaft, maar in Frankrijk is dat zelden verkeerd. Na vier gangen hebben we ons buikje weer goed rond.

Hieronder nog even de route en het hoogteprofiel.