12-4-2026 Via Podiensis: Saint-Privat-d'Allier - Saugues, 20 km (1789 km, 80 dg)

Salem heeft het prima voor elkaar met zijn gite. Goede bedden en sanitair, een warm onthaal en fantastisch eten. Na een lekkere soep volgde kip op Marokkaanse wijze (zo'n vol bord dat ik het niet op kreeg) en als toetje een soort taart met appelmoes.

Ook het ontbijt was on-Frans uitgebreid en Salem moedigde me aan om goed te eten.

Nu eerst even iets over de mede-pelgrims/ wandelaars. Ik schreef al dat de kleine gite in Le-Puy-en-Velay vol was met 5 personen. In de kathedraal waren de volgende ochtend veel meer pelgrims aanwezig dan ik verwacht had. Meer dan 90% Fransen en voor de rest een paar Nederlanders (2), Belgen, Spanjaarden, Canadezen en Amerikanen. Er zijn meer pelgrims dan ik in 2019 op de Camino del Norte tegen kwam toen ik ook alleen liep. Dat betekent dat je tijdens het wandelen altijd wel andere mensen ziet. Het overgrote deel van de wandelaars loopt maar een deel van de via Podiensis, variërend van 3 dagen tot 2 weken. Slechts een enkeling loopt het hele traject tot Saint-Jean-Pied-de-Port of helemaal verder tot Santiago. Verder valt op dat veel mensen alle overnachtingen al gereserveerd hebben en vertellen dat het op sommige plaatsen moeilijk was wat te vinden. Ik heb tot nu toe geen problemen, maar reserveer slechts een paar dagen vooruit (nu t/m woensdag bijvoorbeeld). Dat kan natuurlijk lastiger worden in mei, de favoriete wandelmaand, wanneer er op dat stuk ook allemaal kort-traject wandelaars lopen, met name in de weekenden. We gaan het zien.

Dan over vandaag. Het was regen, regen, regen. Een constante afwisseling van miezer en regen. Ik had met de Frans-Italiaanse Klea afgesproken om weer samen te lopen en een Waalse Belg (Olivier), die ik ook al in de trein had gezien, sloot zich bij ons aan. We lopen zo'n beetje in de wolken Saint-Privat-d'Allier uit.

We klimmen omhoog uit het dal van de Allier.

En bereiken de kapel van Saint Jacques de Rochegude (met een mooi raam), waar ook nog een oude wachttoren staat. Het uitzicht in het dal van de Allier is door alle wolken niet te zien.

Dit is een behoorlijk rotsig gebied.

We dalen over een steil pad af naar Monistrol-d'Allier.

In Monistrol vinden we gelukkig een cafe waar we lekker droog koffie kunnen drinken en een beetje opwarmen. Na deze welkome pauze sluiten nog 4 Fransen zich bij ons groepje aan.

Over de Eifel brug steken we de Allier over.

Daarna mogen we een hele tijd fors klimmen.

Waarbij we langs de Sint Madeleine kapel komen.

Net na het hoogste punt van de lange klim heb ik het wel even gehad. Ik ben toe aan een rust, lunch en ff het gewicht van mijn schouders. Niet lang daarna komen we langs een boerderij met een bord waarop staat wat pelgrims er allemaal kunnen krijgen, maar het allerbelangrijkste dat er staat is "abri garage" wat betekent dat in de garage geschuild kan worden. Als we het erf oplopen verwelkomt de boerin ons. Er worden in de garage een tafel en stoelen bijgeplaatst en ze vertelt wat we kunnen bestellen, maar dat dat niet verplicht is. Ik neem een kop koffie maar geniet ook van mijn eigen cup a soup en het lekkere brood dat ik in Le Puy kocht.

Ondertussen is het behoorlijk afgekoeld en ik heb het best koud als we verder lopen, maar de route blijft mooi.

En dan komt Saugues in zicht:

Zo'n beetje iedereen zit in een andere gite. Ik loop naar die van mij, waar ik een douche en een kop koffie neem om op te warmen. En ondertussen deze blog schrijf. De batterijen van mijn gps waren halverwege de tocht leeg en ik had geen zin om ze in de regen te vervangen. Daarom maar even deze plaatjes:

Ik ga nog even Saugues bekijken. De kapel van waaruit elk jaar een processie plaats vindt heeft een opvallend altaar.

De hookerk heeft een Maria beeld uit de 13e eeuw

En een Pieta uit de 15e eeuw