14-10-2024 Via Monastica: Olloy-sur-viroin - Couvin 14 km; (807 km, 36 dagen)

Vandaag is het onze laatste wandeldag. We ruimen de gite op, doen de sleutel terug in de sleutelbox en halen een stempel bij het kantoortje.

Het eerste doel is brood kopen, maar de bakker is dicht tot 30 oktober, de mini-supermarkt is ook dicht, de spar bestaat niet meer en de brood-automaat bevat alleen blikjes frisdrank. Dan maar zonder brood op pad.

In lange haarspeldbochten zigzaggen we omhoog vanuit Olloy om een grote meander van de Viroin af te snijden. We lopen door een mooi maar modderig bos.

Af en toe een beetje uitzicht.

We dalen over een best lastig pad weer af naar de Viroin.

We steken de rivier over. Het is goed te zien dat enkele dagen geleden het water over de brug stroomde.

Aan de andere kant van de brug moeten we een smal pad volgen, evenwijdig aan de rivier. Dat blijkt onmogelijk, het staat geheel onder water!  Ik moet aan de waterschoenen van Andrė denken, die hadden nu wel handig geweest.

Aan de rotzooi in het prikkeldraad is goed te zien dat we hier eerder alleen hadden kunnen zwemmen.

Nu lopen we noodgedwongen door een naastgelegen hoger weiland en forceren voorzichtig aan de andere kant het hek om weer van het weiland af te kunnen. Inmiddels zijn we al weer een eindje geklommen. Er volgt een prachtig afwisselend pad met een beetje klimmen en dalen. Het loopt erg fijn.

Deze richting wijzer bracht me even in verwarring, blij dat ik op gps loop.

Het bos wordt wat opener.

Daarna dalen we af naar Nismes, een mooi plaatsje. Eglise Saint Lambert;

L'eau Noire

Watermolen, nu tourist office 

Een bijzonder Christus beeld.

Langs het Zwarte Water (l'eau Noire) lopen we Nismes weer uit. Ook dit is weer een prachtig pad.

In Perigny steken we l'eau Noire over.

Even verderop zien we een mooie wasplaats, de lavoir Bayard.

Helaas moeten we daarna een tijdje langs een drukke verkeersweg lopen die behoorlijk klimt.

Pas als we de E420 over zijn kunnen we van deze weg af. We lopen dan al Couvin in. Tien minuten later vinden we Peter met de camper op een camperplaats. De tocht zit erop. En het mooie is dat we ondanks de sombere voorspelling, deze laatste dag zonder regen hebben kunnen lopen!

Peter en ik brengen Krijna naar het station, waar de trein naar Charleroi al klaar staat.  Krijna gaat naar huis, wij blijven nog even omdat er mooi weer voorspeld is.

Chapeau aan Krijna. Ondanks de sub-optimale voorbereiding heeft ze niet opgegeven en de tocht goed volbracht!

Overpeinzing van de dag: Na hoeveel dagen vind je het meestal wel genoeg en krijg je weet zin om naar huis te gaan. Of loop je het liefst maandenlang door, zo lang het fysiek goed gaat? 

Antwoord: na 2 weken kom ik meestal pas in een relaxt soort ritme. Daarom vind ik 4-6 weken ideaal. Langer liever niet, dan ga ik de familie teveel missen. Maar het is ook zo, dat als ik vantevoren weer dat het korter is, dat dan ook wel weer prima is en ik het fijn vind om naar huis te gaan.

Leuk dat je me volgt via deze blog!  Als je wilt bijdragen aan mijn actie voor genetische zorg in Suriname, kijk dan even bij mijn profiel voor meer informatie. Doneren doe je hier:  Genetica in Suriname