5-6-2025 Via Vezelay-Puy, Glux-en-Glenne - Larochemillay, 17 km (1388 km, 62 dg)

Het werd vandaag een heel bijzondere dag. Gelukkig is het de hele dag droog gebleven.

Na een goed ontbijt vertrekken we uit Glux-en-Glenne, waar de koeien over straat lopen.

Al snel beginnen we aan de beklimming van de Mont Beuvray (821m). Ook nu volgen we de GR13 i.p.v. de pelgrimsroute uit ons boekje. Iets langer maar onverhard. Het is een fikse klim, maar heel goed te doen door een prachtig bos.

Eenmaal boven komen we bij de opgravingen van Bibracte, een Gallo-Romeinse stad met imposante verdedigingswallen.

Hieronder waar ooit een grote poort was.

Restanten van gebouwen:

We lopen door naar de top van de berg met fenomenaal uitzicht.

Er staat ook nog een oude kapel.

Dan begint een heel lange en steile afdaling. Een aanslag op onze knieën, terwijl we toch allebei wandelstokken gebruiken.

Na deze lange afdaling komen we weer in open terrein en klimmen naar Larochemillay. (Op de bovenste foto het gebouw bovenop de heuvel)

We hebben slaapplekken in de gemeente gite, maar er zijn geen winkels in het plaatsje. Dus zelf koken zit er niet in. Er is 1 klein huiskamer restaurantje/tea room. Als we daar aankomen wil de eigenares ons niet binnen laten, ze zit vol. Ik vertel heel zielig dat we te voet zijn en dat zij onze enige kans op een maaltijd is. We mogen buiten zitten op het eigenlijk gesloten terras. Niet veel later kunnen we toch naar binnen: een van drie tafels is vrijgekomen. We eten een voortreffelijke "assiette mixed".

Onze dag is daarmee gered.

Na de late en uitgebreide lunch bekijken we het fraaie kerkje.

Uitzicht op het stadje vanaf de mairie

We halen een stempel bij de mairie en gaan ons melden bij de voortreffelijke gite d'etappe met mooi uitzicht.

Daar zit nog een aardig verhaal aan vast. Toen ik 3 dagen geleden de contactpersoon belde vertelde ze dat de gite "complet" (volgeboekt) was. Ik kon me dat niet voorstellen omdat er 21 personen kunnen slapen. Ik heb toen heel eigenwijs de mairie gebeld. Een vriendelijke dame wist me te vertellen dat er plek voor ons was. Een beetje spannend bleef het wel. De beheerster was om 16 uur in de gite toen wij aankwamen. Ze vroeg direct of ik degene was die haar gebeld had. Ze had me verkeerd begrepen. In het weekend zit ze helemaal vol (alle weekenden!) dan zijn er altijd veel weekend wandelaars. Nu zijn we slechts met drie personen in de gite. Gelukkig hebben wij voor het komende Pinksterweekend al overnachtingen kunnen vast leggen.

sAvonds cup-a-soep met een restant je cake. We teren nog even op de uitgebreide late lunch.

Morgen weer een langere etappe.