7-8-2025 Harderwijk: een heen- en weertje langs het Wolderwijd en Stadsmuseum, 15 km

Vandaag ga ik weer een combi wandelen met museumbezoek proberen. Ik stap in het centrum van Zeewolde op de veerboot Blue Amigo en vaar lekker in het zonnetje naar de andere kant van het Wolderwijd.

De veerboot was wat laat omdat hij eerst nog moest tanken, maar die tijd werd snel goed gemaakt. Van de aanlegsteiger loop ik naar het Nulderstrand, dat ik zo dicht mogelijk bij het Wolderwijd volg over een betonnen pad, later een graspad.

Bij de natuurtuin aan de rand van Harderwijk, kan ik het niet laten om even een rondje door deze prachtige tuin te maken.

Eenmaal in Harderwijk verlaat ik het Wolderwijd om via voet en fietspaden door groene stroken richting ANWB te lopen (verzoekje van Peter). O.a. langs de Friese gracht.

Daarna door naar het centrum langs Catharinakapel en Linnaeustorentje. Ook nog even een foto van straatkunst.

In het stadsmuseum ga ik eerst naar de beeldentuin. Wat in deze tuin echter de meeste aandacht trekt is de reusachtige circa 200 jaar oude oosterse plataan.

Ik ben erg onder de indruk van de Egbert Modderman expositie. De levensechte schilderijen brengen krachtig emoties tot expressie.

Het historische deel van het museum is mooi interactief.

en alhoewel het natuurlijk erg gericht is op de geschiedenis van Harderwijk, leer ik ook veel algemene dingen die ik nog niet wist. Zo werden militairen voor de KNIL ook geronseld in west Afrika. Zij kwamen eerst naar Harderwijk, kregen daar een Nederlandse naam en werden ingedeeld. Na hun diensttijd in de West kwamen ze weer terug naar Harderwijk en werden vandaar weer verscheept naar Afrika. Overigens werden ze in het leger wel gelijk behandeld als hun Europese collega's en kregen ook de nodige onderscheidingen.

Verder was er veel uitleg over het "Belgenkamp" dat in de eerste wereldoorlog werd opgericht net buiten Harderwijk voor 40.000 gevluchte Belgische soldaten. Nederland was neutraal en moest daarom volgens de oorlogswet deze soldaten interneren om de neutraliteit niet te verliezen. Het kamp groeide uit tot een heel dorp met moestuinen en sportvelden. Er was zelfs een internationaal erkende wielerbaan waar grote wedstrijden werden gehouden. Van het kamp is niets meer over. Maar zo heeft het er uitgezien:

Ook nog wat historie dichter bij huis: het burgerweeshuis

En nog een linkje met Suriname: de toenmalige burgemeester van Harderwijk had destijds meerdere plantages in Suriname en liet tot slaaf-gemaakten vanuit Afrika daarheen brengen (ai).

Na het museumbezoek wandel ik weer terug richting veerboot door de plantage en langs een grote groep zwanen.

Even flink doorstappen om de boot te halen, hij gaat maar eens per 50 minuten (het is ook een aardig vaartochtje).

Terug naar Zeewolde en het gelopen traject aan de Harderwijkse zijde van het Wolderwijd.