14-4-2026 Via Podiensis: Domaine de Sauvage - Les Estrets, 22 km (1832 km, 82 dg)

De route vandaag was fenomenaal. Misschien was hij dat gisteren ook wel, maar door alle sneeuw was dat moeilijker te zien. Ik kan moeilijk beschrijven hoe mooi het hier is, dus jullie zullen me gewoon moeten geloven.

Na een prima nacht (geen snurkers in de 6-persoons slaapzaal en iedereen vond om 7 uur opstaan prima) en goed ontbijt, stap ik de mist in. Het is slechts 1 graad en er staat een gure wind.

Ook als ik van de regio Rhone-Alpes de regio Occitanië binnenstap is het nog steeds mistig.

Ik bereik de Col de l'Hospitalet (iets boven de 1300 m), waar de Sint Roche kapel staat. Hier was vroeger een door de Tempeliers opgezet pelgrims onderkomen.

Ik daal langzaam af door een bos. Als ik dat bos uitkom loop ik ineens onder in plaats van in de wolken en al snel is er geen sneeuw meer te zien.

Het is hier duidelijk lente met wilde narcissen in het veld.

Ik daal af tot ik de Gazamas beek oversteek.

Daarna gaat het pad uiteraard weer omhoog, maar dat geeft dan weer mooie uitzichten.

Ik pauzeer in de beschutting van het bos en biedt de langskomende Nathalie koffie aan. We kletsen even gezellig in een combi van Frans en Engels. Een wegmarkering laat zien dat ik inmiddels over de helft ben richting Santiago.

In de verte zijn nog de heuvels met sneeuw te zien waar ik vandaan kom.

Dan daal ik af naar Saint-Alban-sur-Limagnole.

In Saint Alban is een kasteel waar ik helaas niet in kan, maar wel een toerisme bureau waar ik van een aardige jongeman een stempel krijg en naar het toilet mag.  

Hij raadt me ook aan de naastgelegen moderne kapel te bezoeken waar mooie glas in lood ramen zijn.

Ik lunch samen met andere pelgrims aan een picknicktafel. Inmiddels is er af en toe zon. De Nieuw-Zeelanders hebben hier de leuke uitdrukking "the day is liking up" voor.

Ik heb tijd zat vandaag en als Nathalie me terug wil trakteren op koffie bij een pelgrims Auberge dan zeg ik daar geen nee tegen.

Dan nog even naar de Romaanse Sint Alban kerk

Ik klom Sint Alban weer uit en zie het stadje achter me verdwijnen.

Op het hoogste punt staat een kruis.

Door een bos en over mooie weggetjes met uitzicht daal ik weer af naar de beek Grazieres-Mages.

En opnieuw wordt het klimmen. Eerst over een rotsig en met boomwortels bezaaid pad, daarna over makkelijk lopende paden. Het is er ongelooflijk mooi.

Nog steeds zie je in de verte de besneeuwde heuvels van de Margeride.

Ik loop langere tijd over een soort hoogvlakte

Daarna daal ik stijl af naar Les Estrets.

Ook dit plaatsje heeft een klein Romaans kerkje. Er ligt een prachtige stempel voor pelgrims klaar.

Tegenover de kerk bevindt zich de gite waar ik vandaag slaap. Dit keer in een dortoir met 7 bedden, waarvan er tot nu toe 4 bezet zijn.

Het was een makkelijke en zeer aangename wandeling vandaag. The day was really liking up. Inmiddels schijnt de zon en is het 9 graden. Voor morgen wordt een zonnige dag met 15 graden voorspelt!