18-4-2026 Via Podiensis: Espalion - Fonteneilles, 22 km (1935 km, 86 dg)

Het ontbijt is vandaag typisch Frans (lees: erg karig) en de gite eigenaar is kennelijk vergeten dat ik thee bij het ontbijt wilde, want er is alleen koffie. Maar goed, dan maar jus d'orange, waarvan ik ook gelijk een flinke scheut in mijn waterfles doe om weer eens iets anders te drinken dan louter water.

Eerst een bezoek aan de bakker en dan verlaat ik Espalion  lopend langs de Lot.

Al snel kom ik de 85-jarige Maria tegen die op een bankje haar bakwaren heeft uitgestald.

We praten even en ik koop een flink stuk chocolade cake en een hardgekookt ei bij haar. Ondertussen zijn ook de Frans-Spaanse neven bij haar aanbeland en ik loop met Ruben, de Franse helft, verder.

We bereiken het kleine kerkje Saint-Pierre-de-Bessuéjouls uit de 11e eeuw.

Het kerkje heeft op de 1e etage nog een kapel met een 9e-eeuws (!) altaar en prachtige zuiltjes.

Je komt er via een heel nauwe trap, maar dan moet wel eerst de rugzak af.

Vlak na deze indrukwekkende kapel mogen we weer klimmen om op een soort hoogvlakte verder te lopen.

Als we weer afdalen komen we bij de burcht Beauregard met een aandoenlijke burcht kapel.

We  pauzeren bij de kerk van Trédou, lopen een tijdje door een aangenaam bos

en bereiken dan Estaing 

Omdat ik 6 km minder ver hoef dan Ruben, wil ik de tijd nemen om het oude plaatsje te bekijken en we nemen afscheid, wetende dat we elkaar in ieder geval in Conques weer zullen zien. Ik lunch op een bankje en ga dan naar de gotische Sint Fleuret kerk.

Dan volg ik bordjes die me door smalle steegjes en over trapjes door Estaing leiden.

Typisch leistenen dak:

Na Estaing mag ik een hele tijd een asfaltweg langs de Lot volgen tot aan de barrage van Golinhac.

Dan mag ik weer omhoog, flink omhoog. Deels over klauterpaadjes en deels over asfalt.

Vanaf Estaing ben ik geen pelgrims meer tegen gekomen behalve tijdens de klim de Franse familie met 4 kinderen en een ezel. De ezel heeft er duidelijk geen zin meer in. Ik vertel de kinderen dat ze voor hem moeten zingen, maar ze geloven me niet. Ik begin te zingen en prompt zet het beest een paar stappen, maar ik geloof niet dat de kinderen me geloofden.

Bovenaan de klim bij een rustplaats kom ik de 2 neven, Lea en nog een paar pelgrims tegen. Na flink wat water gedronken te hebben, het is ondertussen 25 graden, lopen we gezamenlijk verder. Voor Lea en mij is het dan nog minder dan een kilometer voor we bij Lo Soulenquo zijn waar Leo ons begroet met koud drinken en waar we in een mobile home ( met elk een eigen kamer!) slapen.

Morgen moet ik 28 km naar Conques, met net zoveel hoogtemeters omhoog als vandaag, maar minder steil en eindigend met een flinke afdaling.