14-10-2025 Sevilla: de wijk Triana

Het is alweer de laatste dag van ons stedentripje. We vliegen pas vanavond terug en de eigenaar van het appartement is zo lief om pas om 16 uur de sleutel terug te komen halen. Dus hebben we nog tijd om de wijk Triana waarin ons appartement ligt te bekijken. In deze wijk werden vroeger veel keramische tegels gemaakt en daar herinneren de tegeltableaus in de straten aan.

Ook de ijzeren erkers aan de huizen zijn typisch voor deze wijk (er waren ook veel smederijen).

We bezoeken de overdekte markt en drinken er koffie met wat lekkers bij een gezellige pannaderia-baas.

   

Dan lopen we naar de kleine kapel de la Virgen del Carmen op de Puenta de Isabel II. Het klopt wat onze reisgids zegt, veel Spanjaarden maken een kruisteken als ze deze kapel passeren. Ze doen dat op een behouden thuiskomst.

   

De kapel de los Marineros ligt ingeklemd tussen huizen. Het is een kleine kapel met het beeld Maria van de Goede Hoop, dat jaarlijks in een processie wordt rond gedragen. Echter nu staat Jezus met het kruis in het altaar. Er wordt verbouwd.

De Iglesia de Santa Ana is de oudste kerk van Sevilla (13e eeuw), die dus niet gebouwd is op Moorse fundamenten. Alhoewel bij verbouwingen wel Moorse elementen zijn toegevoegd.

   

   

Er zijn meerdere zijkapellen.

   

Keramische tegels (azelujos) en oude fresco's.

   

Om even tot rust te komen nemen we de metro naar het mooie Maria Louise park. We wandelen een beetje rond en genieten op de vele bankjes.

    

   

Er is een bijzonder monument om een boom gebouwd:

Dit is het monument voor de dichter Gustavo Adolf Becquer (gebaseerd op zijn gedicht oneindige liefde). In een soort kastje vlakbij het monument zitten allemaal liefdesverklaringen van mensen.

We gaan weer terug naar Triana om in een volksrestaurantje vlakbij on appartement tapas te eten. Het is een eenvoudig zaakje, maar het eten is goed en de bediening vermakelijk. De piepjonge serveerster moet duidelijk nog veel leren. Met veel geduld legt de baas haar van alles uit terwijl ze aan onze tafel staan.

En dan is het tijd voor een laatste siësta voor we afscheid nemen van het appartement en op ons gemakje richting vliegveld reizen. Bij de overstap van metro naar airport bus doneer ik onze Bonometro kaart aan een jong Duits gezin (er staat nog voor ruim 5 euro reistegoed op, zonde om weg te gooien). Op het vliegveld moeten we even wachten voor we de koffer in kunnen checken, maar dat resulteert dan weer in gezellige gesprekken met andere reizigers. Bij de security loopt het niet zo vlotjes. Bijna alle handbagage moet gecheckt worden en het is vermakelijk om te zien wat mensen allemaal proberen mee te nemen in hun handbagage, variërend van potten olijven tot grote flessen parfum.

Het vliegtuig is nu wel vol. We landen tegen half elf op vliegveld Eindhoven en moeten even wachten voor we onze koffer hebben. We worden gezellig opgehaald door mijn jongste broer en vader. Eenmaal in Breda kletsen we nog lang na ....

We hebben een fantastische tijd gehad.